أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْخَلِيلِ، عَنْ شُعَيْبِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ امْرَأَةً، كَانَتْ تَسْتَعِيرُ الْحُلِيَّ فِي زَمَانِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَعَارَتْ مِنْ ذَلِكَ حُلِيًّا فَجَمَعَتْهُ ثُمَّ أَمْسَكَتْهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لِتَتُبْ هَذِهِ الْمَرْأَةُ وَتُؤَدِّي مَا عِنْدَهَا " . مِرَارًا فَلَمْ تَفْعَلْ فَأَمَرَ بِهَا فَقُطِعَتْ .
Nofiʼ (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, bir ayol Rasululloh ﷺ zamonida taqinchoqlarni qarzga olardi. U shundan taqinchoqlarni qarz olib, ularni toʻplab, soʻng oʻzida ushlab qoldi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Bu ayol tavba qilsin va oʻzidagi narsani ado etsin (qaytarsin)», deb bir necha bor takrorladilar, ammo u (ayol) unday qilmadi. Shunda u zot uni (jazolashga) buyurdilar va uning qoʻli kesildi.