أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ يَحْيَى بْنِ الْحَارِثِ قَالَ حَدَّثَنَا الْمُعَافَى قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ قَالَ حَدَّثَنَا مَنْصُورُ بْنُ الْمُعْتَمِرِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ فَهُوَ مُنَافِقٌ إِذَا حَدَّثَ كَذَبَ وَإِذَا اؤْتُمِنَ خَانَ وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ فَمَنْ كَانَتْ فِيهِ وَاحِدَةٌ مِنْهُنَّ لَمْ تَزَلْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنْ النِّفَاقِ حَتَّى يَتْرُكَهَا
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Uch xislat borki, kimda ular boʻlsa, u munofiqdir: gapirsa yolgʻon soʻzlaydi, omonat qoʻyilsa xiyonat qiladi va vaʼda bersa vaʼdasiga xilof qiladi. Kimda ulardan biri boʻlsa, uni tashlab qoʻymagunicha unda nifoqdan bir xislat boʻlaveradi».