أَخْبَرَنَا شُعَيْبُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ يَحْيَى وَهُوَ ابْنُ سَعِيدٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَيْهَا وَعِنْدَهَا امْرَأَةٌ فَقَالَ مَنْ هَذِهِ قَالَتْ فُلَانَةُ لَا تَنَامُ تَذْكُرُ مِنْ صَلَاتِهَا فَقَالَ مَهْ عَلَيْكُمْ مِنْ الْعَمَلِ مَا تُطِيقُونَ فَوَاللَّهِ لَا يَمَلُّ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ حَتَّى تَمَلُّوا وَكَانَ أَحَبَّ الدِّينِ إِلَيْهِ مَا دَامَ عَلَيْهِ صَاحِبُهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ uning huzuriga kirdilar, uning yonida bir ayol bor edi. U zot: «Bu kim?» dedilar. U (Oisha): «Falon ayol, uxlamaydi», deb uning koʻp namoz oʻqishini zikr qildi. Shunda u zot: «Boʻldi, toʻxta! Amaldan kuchingiz yetadiganini qilinglar. Allohga qasamki, siz zerikmaguningizcha Alloh azza va jalla (savob berishdan) zerikmaydi», dedilar. U zotga dinning eng suyukli(amal)i egasi doimiy qiladigani edi.