أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مُرَّةَ، يُحَدِّثُ عَنِ الْحَارِثِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ آكِلُ الرِّبَا وَمُوكِلُهُ وَكَاتِبُهُ إِذَا عَلِمُوا ذَلِكَ وَالْوَاشِمَةُ وَالْمَوْشُومَةُ لِلْحُسْنِ وَلاَوِي الصَّدَقَةِ وَالْمُرْتَدُّ أَعْرَابِيًّا بَعْدَ الْهِجْرَةِ مَلْعُونُونَ عَلَى لِسَانِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ الْقِيَامَةِ .
Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Riboni yeguvchi, uni yedirguvchi va uni yozib qoʻyguvchi — buni bilib turib qilsalar, goʻzallik uchun tatuirovka qiluvchi va qildirib oluvchi ayol, sadaqani (zakotni) toʻsuvchi hamda hijratdan soʻng aʼrobiylikka qaytgan murtad — qiyomat kuni Muhammad ﷺning tili bilan laʼnatlangandirlar.