أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، قَالَ قَدِمَ مُعَاوِيَةُ الْمَدِينَةَ فَخَطَبَنَا وَأَخَذَ كُبَّةً مِنْ شَعْرٍ قَالَ مَا كُنْتُ أَرَى أَحَدًا يَفْعَلُهُ إِلاَّ الْيَهُودَ وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَلَغَهُ فَسَمَّاهُ الزُّورَ .
Said ibn al-Musayyab aytadi: Muoviya (roziyallohu anhu) Madinaga kelib, bizga xutba qildi va bir tutam sochni qoʻliga olib: «Men buni yahudiylardan boshqa hech kim qiladi deb bilmas edim. Bu haqda Rasululloh ﷺga xabar yetganida, u zot uni ‹zoʻr› (yolgʻon koʻrsatish) deb nomladilar», dedi.