أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَتْنِي فَاطِمَةُ، عَنْ أَسْمَاءَ، أَنَّ امْرَأَةً، جَاءَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ بِنْتًا لِي عَرُوسٌ وَإِنَّهَا اشْتَكَتْ فَتَمَزَّقَ شَعْرُهَا فَهَلْ عَلَىَّ جُنَاحٌ إِنْ وَصَلْتُ لَهَا فِيهِ فَقَالَ " لَعَنَ اللَّهُ الْوَاصِلَةَ وَالْمُسْتَوْصِلَةَ " .
Asmo (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir ayol Rasululloh ﷺ huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, qizim kelin boʻlmoqda, u kasal boʻlib qoldi va sochi toʻkilib ketdi. Agar unga soch ulasam, menga gunoh boʻladimi?» dedi. U zot: «Alloh soch ulaydigan va soch ulatadigan ayolni laʼnatladi», dedilar.