أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ شُعَيْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْنٌ، قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ دَخَلَ عَلَى أَبِي طَلْحَةَ الأَنْصَارِيِّ يَعُودُهُ فَوَجَدَ عِنْدَهُ سَهْلَ بْنَ حُنَيْفٍ فَأَمَرَ أَبُو طَلْحَةَ إِنْسَانًا يَنْزِعُ نَمَطًا تَحْتَهُ فَقَالَ لَهُ سَهْلٌ لِمَ تَنْزِعُ قَالَ لأَنَّ فِيهِ تَصَاوِيرُ وَقَدْ قَالَ فِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا قَدْ عَلِمْتَ . قَالَ أَلَمْ يَقُلْ " إِلاَّ مَا كَانَ رَقْمًا فِي ثَوْبٍ " . قَالَ بَلَى وَلَكِنَّهُ أَطْيَبُ لِنَفْسِي .
Abu Talha (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ubaydulloh ibn Abdulloh uni yoʻqlash uchun huzuriga kirganida, yonida Sahl ibn Hunayfni koʻrdi. Abu Talha bir kishiga oʻzining ostidagi gilamchani olib qoʻyishni buyurdi. Sahl unga: «Nega uni olib qoʻyayapsan?» dedi. U: «Chunki unda suratlar bor, Rasululloh ﷺ esa u haqda sen bilgan narsani aytganlar», dedi. Sahl: «U zot: ‹Matoda naqsh boʻlgani mustasno›, demaganmidilar?» dedi. U: «Ha, lekin bunday qilganim koʻnglimga koʻproq maʼqul», dedi.