أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ هَاشِمٍ، عَنِ الْوَلِيدِ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ الْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّهُ كَانَ رَدِيفَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَدَاةَ النَّحْرِ فَأَتَتْهُ امْرَأَةٌ مِنْ خَثْعَمٍ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ فَرِيضَةَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فِي الْحَجِّ عَلَى عِبَادِهِ أَدْرَكَتْ أَبِي شَيْخًا كَبِيرًا لاَ يَسْتَطِيعُ أَنْ يَرْكَبَ إِلاَّ مُعْتَرِضًا أَفَأَحُجُّ عَنْهُ قَالَ " نَعَمْ حُجِّي عَنْهُ فَإِنَّهُ لَوْ كَانَ عَلَيْهِ دَيْنٌ قَضَيْتِيهِ ".
Fazl ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u nahr kuni tongida Rasululloh ﷺ ning orqalarida mingashib ketayotgan edi. Shunda Xasʼamdan bir ayol u zotning oldilariga kelib: «Ey Allohning Rasuli, Alloh azza va jallaning bandalari zimmasidagi haj farizasi otamga u keksa chol boʻlgan, faqat koʻndalang holda mingashishdan boshqa mina olmaydigan holda yetdi. Uning nomidan haj qilsam boʻladimi?» dedi. U ﷺ: «Ha, uning nomidan haj qil. Chunki agar uning ustida qarz boʻlganida ham, sen uni toʻlagan boʻlarding», dedilar.