أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ بَيْنَمَا النَّاسُ بِقُبَاءٍ فِي صَلاَةِ الصُّبْحِ جَاءَهُمْ آتٍ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ أُنْزِلَ عَلَيْهِ اللَّيْلَةَ وَقَدْ أُمِرَ أَنْ يَسْتَقْبِلَ الْكَعْبَةَ فَاسْتَقْبِلُوهَا . وَكَانَتْ وُجُوهُهُمْ إِلَى الشَّامِ فَاسْتَدَارُوا إِلَى الْكَعْبَةِ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Odamlar Quboda bomdod namozini oʻqiyotgan edilar. Ularning oldiga bir kishi kelib: «Bu kecha Rasulullohga ﷺ vahiy nozil boʻldi va u zot Kaʼbaga yuzlanishga buyurildilar. Bas, Kaʼbaga yuzlaninglar», dedi. Ularning yuzlari Shom tomonga qaragan edi, ular Kaʼba tomonga burildilar.