أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، - يَعْنِي ابْنَ الْمُبَارَكِ - عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كُنْتُ أَسْقِي أَبَا طَلْحَةَ وَأُبَىَّ بْنَ كَعْبٍ وَأَبَا دُجَانَةَ فِي رَهْطٍ مِنَ الأَنْصَارِ فَدَخَلَ عَلَيْنَا رَجُلٌ فَقَالَ حَدَثَ خَبَرٌ نَزَلَ تَحْرِيمُ الْخَمْرِ. فَكَفَأْنَا. قَالَ وَمَا هِيَ يَوْمَئِذٍ إِلاَّ الْفَضِيخُ خَلِيطُ الْبُسْرِ وَالتَّمْرِ. قَالَ وَقَالَ أَنَسٌ لَقَدْ حُرِّمَتِ الْخَمْرُ وَإِنَّ عَامَّةَ خُمُورِهِمْ يَوْمَئِذٍ الْفَضِيخُ.
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: «Men Abu Talha, Ubay ibn Kaʼb va Abu Dujonaga ansorlardan bir jamoa orasida (sharob) quyib berayotgan edim. Shu payt bir kishi oldimizga kirib: ‹Yangi bir xabar boʻldi, xamr haromligi nozil qilindi›, dedi. Biz uni toʻkib tashladik». U aytdi: «Oʻsha kunlarda ularning ichimligi faqat fazix, yaʼni gʻoʻra xurmo va quruq xurmoning aralashmasi edi». Anas aytdi: «Xamr harom qilindi, oʻsha kunlarda ularning xamrlarining koʻpchiligi fazix edi».