أَخْبَرَنَا سُوَيْدٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ طَوْدِ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ الْقَيْسِيِّ، - بَصْرِيٌّ - قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ هُنَيْدَةَ بِنْتِ شَرِيكِ بْنِ زَبَّانَ، قَالَتْ لَقِيتُ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا بِالْخُرَيْبَةِ فَسَأَلْتُهَا عَنِ الْعَكَرِ فَنَهَتْنِي عَنْهُ وَقَالَتِ انْبِذِي عَشِيَّةً وَاشْرَبِيهِ غُدْوَةً وَأَوْكِي عَلَيْهِ . وَنَهَتْنِي عَنِ الدُّبَّاءِ وَالنَّقِيرِ وَالْمُزَفَّتِ وَالْحَنْتَمِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men uni Xurayba degan joyda uchratib, undan choʻkma (nabiz quyqasi) haqida soʻradim. U meni undan nahiy qilib: «Kechqurun ivitib qoʻy va uni ertalab ich hamda idishning ogʻzini bogʻlab qoʻy», dedi. Yana u meni dubbo (qovoq idish), naqiyr (oʻyilgan xurmo yogʻochidan yasalgan idish), muzaffat va hantam (sopol xum)dan nahiy qildi.