أَخْبَرَنِي أَحْمَدُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، - يَعْنِي الأَزْرَقَ - قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُنْبَذُ لَهُ فِي سِقَاءٍ فَإِذَا لَمْ يَكُنْ لَهُ سِقَاءٌ نَنْبِذُ لَهُ فِي تَوْرِ بِرَامٍ . قَالَ وَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الدُّبَّاءِ وَالنَّقِيرِ وَالْمُزَفَّتِ .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ uchun meshda nabiz tayyorlanardi, agar u zotda mesh boʻlmasa, biz u zot uchun toshdan yasalgan idishda nabiz tayyorlar edik. Rasululloh ﷺ dubbo (qovoq idish), naqiyr (oʻyilgan xurmo yogʻochidan yasalgan idish) va muzaffatdan nahiy qildilar.