أَخْبَرَنَا سُوَيْدٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ، عَنْ قَيْسِ بْنِ هُنَانٍ، قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ قُلْتُ إِنَّ لِي جُرَيْرَةً أَنْتَبِذُ فِيهَا حَتَّى إِذَا غَلَى وَسَكَنَ شَرِبْتُهُ . قَالَ مُذْ كَمْ هَذَا شَرَابُكَ قُلْتُ مُذْ عِشْرُونَ سَنَةً أَوْ قَالَ مُذْ أَرْبَعُونَ سَنَةً . قَالَ طَالَمَا تَرَوَّتْ عُرُوقُكَ مِنَ الْخَبَثِ . وَمِمَّا اعْتَلُّوا بِهِ حَدِيثُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi undan soʻrab: «Menda bir kichik kuzacha bor, unda nabiz tayyorlayman. Qaynab, keyin tinchigach ichaman», dedi. Ibn Abbos: «Bu ichimliging qachondan beri?» dedi. U: «Yigirma yildan beri», yoki «Qirq yildan beri», dedi. Ibn Abbos: «Qanchadan beri tomirlaring harom narsa bilan sugʻorilib kelayotgan ekan!» dedi.