أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عُقْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ أَبِي حَرْمَلَةَ، عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ، وَكَانَ النَّبِيُّ، صلى الله عليه وسلم أَرْدَفَهُ مِنْ عَرَفَةَ فَلَمَّا أَتَى الشِّعْبَ نَزَلَ فَبَالَ وَلَمْ يَقُلْ أَهْرَاقَ الْمَاءَ قَالَ فَصَبَبْتُ عَلَيْهِ مِنْ إِدَاوَةٍ فَتَوَضَّأَ وُضُوءًا خَفِيفًا . فَقُلْتُ لَهُ الصَّلاَةَ . فَقَالَ " الصَّلاَةُ أَمَامَكَ " . فَلَمَّا أَتَى الْمُزْدَلِفَةَ صَلَّى الْمَغْرِبَ ثُمَّ نَزَعُوا رِحَالَهُمْ ثُمَّ صَلَّى الْعِشَاءَ .
Usoma ibn Zayd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. Nabiy ﷺ Arafotdan qaytishda uni oʻz ortlariga mindirib olgan edilar. U zot dara oldiga yetganlarida tushib bavl qildilar. U (Usoma): «Men bir idishdan suv quyib berdim, u zot yengil taharat qildilar. Men u zotga: ‹Namoz!› dedim. U zot: ‹Namoz oldindadir›, dedilar. Muzdalifaga yetib kelganlarida shom namozini oʻqidilar. Soʻng ular yuklarini tushirdilar, keyin u zot xufton namozini oʻqidilar», dedi.