أَخْبَرَنِي زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ، قَالَ أَتَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَنَحْنُ شَبَبَةٌ مُتَقَارِبُونَ فَأَقَمْنَا عِنْدَهُ عِشْرِينَ لَيْلَةً وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَحِيمًا رَفِيقًا فَظَنَّ أَنَّا قَدِ اشْتَقْنَا إِلَى أَهْلِنَا فَسَأَلَنَا عَمَّنْ تَرَكْنَاهُ مِنْ أَهْلِنَا فَأَخْبَرْنَاهُ فَقَالَ " ارْجِعُوا إِلَى أَهْليِكُمْ فَأَقِيمُوا عِنْدَهُمْ وَعَلِّمُوهُمْ وَمُرُوهُمْ إِذَا حَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَلْيُؤَذِّنْ لَكُمْ أَحَدُكُمْ وَلْيَؤُمَّكُمْ أَكْبَرُكُمْ " .
Molik ibn al-Huvayris (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Biz Rasululloh ﷺ huzurlariga keldik, yoshlari bir-biriga yaqin yigitlar edik. U zotning oldilarida yigirma kecha turdik. Rasululloh ﷺ rahmdil va mehribon zot edilar. U zot bizni oilalarimizni sogʻinib qoldik deb oʻyladilar-da, ortda qoldirgan oilalarimiz haqida soʻradilar. Biz u zotga xabar berdik. Shunda u zot: ‹Oilalaringiz oldiga qaytinglar, ular bilan turinglar, ularga oʻrgatinglar va buyuringlar. Namoz vaqti kirsa, biringiz sizlarga azon aytsin, kattangiz sizlarga imom boʻlsin›, dedilar.»