أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ سَائِلاً، سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ وَقْتِ الصُّبْحِ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِلاَلاً فَأَذَّنَ حِينَ طَلَعَ الْفَجْرُ فَلَمَّا كَانَ مِنَ الْغَدِ أَخَّرَ الْفَجْرَ حَتَّى أَسْفَرَ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ فَصَلَّى ثُمَّ قَالَ " هَذَا وَقْتُ الصَّلاَةِ " .
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir soʻrovchi Rasululloh ﷺdan bomdod vaqti haqida soʻradi. Shunda Rasululloh ﷺ Bilolga buyurdilar, u tong yorishgan payt azon aytdi. Ertasi kuni esa bomdodni kunduz yorishguncha kechiktirdi, soʻng u zot unga buyurdilar, u iqoma aytdi va namoz oʻqidilar. Keyin u zot: «Namoz vaqti mana shudir», dedilar.