أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ جِئْتُ أَنَا وَالْفَضْلُ، عَلَى أَتَانٍ لَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي بِالنَّاسِ بِعَرَفَةَ ثُمَّ ذَكَرَ كَلِمَةً مَعْنَاهَا فَمَرَرْنَا عَلَى بَعْضِ الصَّفِّ فَنَزَلْنَا وَتَرَكْنَاهَا تَرْتَعُ فَلَمْ يَقُلْ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَيْئًا .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men va Fazl oʻz eshagimizga minib keldik, Rasululloh ﷺ Arafotda odamlarga namoz oʻqitayotgan edilar. Biz safning bir qismidan oʻtib, tushdik va eshakni oʻt ilkillab yursin deb qoʻyib yubordik. Rasululloh ﷺ bizga hech narsa demadilar.