أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنْتُ أَنَامُ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرِجْلاَىَ فِي قِبْلَتِهِ فَإِذَا سَجَدَ غَمَزَنِي فَقَبَضْتُ رِجْلَىَّ فَإِذَا قَامَ بَسَطْتُهُمَا وَالْبُيُوتُ يَوْمَئِذٍ لَيْسَ فِيهَا مَصَابِيحُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺning oldilarida uxlar edim, oyoqlarim esa qiblalari tomonda boʻlardi. Sajda qilganlarida meni ohista turtardilar, men ham oyoqlarimni yigʻib olardim. Turganlarida esa ularni yana yozardim. Oʻsha kunlarda uylarda chiroqlar yoʻq edi», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларида ухлар эдим, оёқларим эса қиблалари томонда бўларди. Сажда қилганларида мени оҳиста туртардилар, мен ҳам оёқларимни йиғиб олардим. Турганларида эса уларни яна ёзардим. Ўша кунларда уйларда чироқлар йўқ эди», деди.