أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ أَنْبَأَنَا يَحْيَى، قَالَ أَنْبَأَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ، - رضى الله عنها - عَنْ غُسْلِ النَّبِيِّ، صلى الله عليه وسلم مِنَ الْجَنَابَةِ أَنَّهُ كَانَ يَغْسِلُ يَدَيْهِ وَيَتَوَضَّأُ وَيُخَلِّلُ رَأْسَهُ حَتَّى يَصِلَ إِلَى شَعْرِهِ ثُمَّ يُفْرِغُ عَلَى سَائِرِ جَسَدِهِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan Nabiy ﷺning janobatdan gʻusl qilishlari haqida rivoyat qilinadiki, u zot qoʻllarini yuvar va tahorat qilardilar, soʻng barmoqlari sochlariga yetguncha boshlarini xilollardilar, soʻng butun badanlariga suv quyardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан Набий ﷺнинг жанобатдан ғусл қилишлари ҳақида ривоят қилинадики, у зот қўлларини ювар ва таҳорат қилардилар, сўнг бармоқлари сочларига етгунча бошларини хилоллардилар, сўнг бутун баданларига сув қуярдилар.