أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ ابْنِ عُلَيَّةَ أَبُو الْحَسَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ دَاوُدَ الطَّائِيِّ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ وَقَعَ نَاسٌ مِنْ أَهْلِ الْكُوفَةِ فِي سَعْدٍ عِنْدَ عُمَرَ فَقَالُوا وَاللَّهِ مَا يُحْسِنُ الصَّلاَةَ . فَقَالَ أَمَّا أَنَا فَأُصَلِّي بِهِمْ صَلاَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لاَ أَخْرِمُ عَنْهَا أَرْكُدُ فِي الأُولَيَيْنِ وَأَحْذِفُ فِي الأُخْرَيَيْنِ . قَالَ ذَاكَ الظَّنُّ بِكَ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Kufa ahlidan baʼzi kishilar Umarning huzurida Saʼd haqida gapirib: «Vallohi, u namozni yaxshi oʻqimaydi», deyishdi. Saʼd: «Men esa ularga Rasululloh ﷺ ning namozidek namoz oʻqib beraman, undan hech chekinmayman: dastlabki ikki rakaatda choʻzaman, keyingi ikki rakaatni qisqartiraman», dedi. Umar: «Sen haqingda oʻylagan gumonim ham shu edi», dedi.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Куфа аҳлидан баъзи кишилар Умарнинг ҳузурида Саъд ҳақида гапириб: «Валлоҳи, у намозни яхши ўқимайди», дейишди. Саъд: «Мен эса уларга Расулуллоҳ ﷺ нинг намозидек намоз ўқиб бераман, ундан ҳеч чекинмайман: дастлабки икки ракаатда чўзаман, кейинги икки ракаатни қисқартираман», деди. Умар: «Сен ҳақингда ўйлаган гумоним ҳам шу эди», деди.