Sunan an-Nasoiy · HadisСунан ан-Насоий · Ҳадис1039Bob 6:Боб 6: Rukuʼda meʼyorda boʻlishРукуъда меъёрда бўлишباب الاِعْتِدَالِ فِي الرُّكُوعِ
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا رَكَعَ اعْتَدَلَ فَلَمْ يَنْصِبْ رَأْسَهُ وَلَمْ يُقْنِعْهُ وَوَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ .
Abu Humayd as-Soidiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Nabiy ﷺ rukuʼ qilganlarida ravon (tik) turar, boshlarini koʻtarmas va pastga egmas, qoʻllarini tizzalariga qoʻyar edilar».Абу Ҳумайд ас-Соидий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Набий ﷺ рукуъ қилганларида равон (тик) турар, бошларини кўтармас ва пастга эгмас, қўлларини тиззаларига қўяр эдилар».
Darajasi:Даражаси: SahihСаҳиҳ