أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ يُونُسَ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ حِطَّانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ حَدَّثَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ أَبَا مُوسَى، قَالَ إِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَطَبَنَا وَبَيَّنَ لَنَا سُنَّتَنَا وَعَلَّمَنَا صَلاَتَنَا فَقَالَ " إِذَا صَلَّيْتُمْ فَأَقِيمُوا صُفُوفَكُمْ ثُمَّ لْيَؤُمَّكُمْ أَحَدُكُمْ فَإِذَا كَبَّرَ الإِمَامُ فَكَبِّرُوا وَإِذَا قَرَأَ { غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلاَ الضَّالِّينَ } فَقُولُوا آمِينَ يُجِبْكُمُ اللَّهُ وَإِذَا كَبَّرَ وَرَكَعَ فَكَبِّرُوا وَارْكَعُوا فَإِنَّ الإِمَامَ يَرْكَعُ قَبْلَكُمْ وَيَرْفَعُ قَبْلَكُمْ " . قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَتِلْكَ بِتِلْكَ وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ يَسْمَعِ اللَّهُ لَكُمْ فَإِنَّ اللَّهَ قَالَ عَلَى لِسَانِ نَبِيِّهِ صلى الله عليه وسلم سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَإِذَا كَبَّرَ وَسَجَدَ فَكَبِّرُو وَاسْجُدُوا فَإِنَّ الإِمَامَ يَسْجُدُ قَبْلَكُمْ وَيَرْفَعُ قَبْلَكُمْ قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَتِلْكَ بِتِلْكَ فَإِذَا كَانَ عِنْدَ الْقَعْدَةِ فَلْيَكُنْ مِنْ أَوَّلِ قَوْلِ أَحَدِكُمُ التَّحِيَّاتُ الطَّيِّبَاتُ الصَّلَوَاتُ لِلَّهِ سَلاَمٌ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ سَلاَمٌ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ سَبْعَ كَلِمَاتٍ وَهِيَ تَحِيَّةُ الصَّلاَةِ " .
Abu Muso al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u dedi: Allohning Nabiysi ﷺ bizga xutba qilib, sunnatimizni bayon etdilar va namozimizni oʻrgatib dedilar: «Namoz oʻqiganingizda saflaringizni togʻrilanglar, soʻng biringiz imom boʻlsin. Imom takbir aytganda sizlar ham takbir ayting, u {gʻayril-magʻzubi alayhim wa lad-dolliyn} (Fotiha 7) deb oʻqiganda ‹omin› denglar, Alloh sizlarga ijobat qiladi. U takbir aytib ruku qilsa, sizlar ham takbir aytib ruku qilinglar, chunki imom sizlardan oldin ruku qiladi va sizlardan oldin koʻtariladi». Allohning Nabiysi ﷺ dedilar: «Mana bu, ana unga qarshi boʻladi. U ‹Samiallohu liman hamidah› desa, sizlar ‹Allohumma Rabbana wa laka-l-hamd› denglar, Alloh sizlarni eshitadi. Zero, Alloh Oʻz Nabiysi ﷺ ning tili orqali ‹Samiallohu liman hamidah› degan. U takbir aytib sajda qilsa, sizlar ham takbir aytib sajda qilinglar, chunki imom sizlardan oldin sajda qiladi va sizlardan oldin koʻtariladi». Allohning Nabiysi ﷺ dedilar: «Mana bu, ana unga qarshi boʻladi. Qaʼda paytida boʻlsangiz, biringizning birinchi soʻzi: ‹At-tahiyyotut-toyyibotus-solawotu lillah, salomun alayka ayyuhan-nabiyyu wa rahmatullohi wa barokatuh, salomun alayna wa alo ibodillohis-solihiyn, ashhadu an la ilaha illalloh, wa ashhadu anna Muhammadan abduhu wa rasuluh› boʻlsin — yetti soʻz, bu namozning tahiyyatidir».Абу Мусо ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у деди: Аллоҳнинг Набийси ﷺ бизга хутба қилиб, суннатимизни баён этдилар ва намозимизни ўргатиб дедилар: «Намоз ўқиганингизда сафларингизни тоғриланглар, сўнг бирингиз имом бўлсин. Имом такбир айтганда сизлар ҳам такбир айтинг, у {ғайрил-мағзуби алайҳим wа лад-доллийн} (Фотиҳа 7) деб ўқиганда ‹омин› денглар, Аллоҳ сизларга ижобат қилади. У такбир айтиб руку қилса, сизлар ҳам такбир айтиб руку қилинглар, чунки имом сизлардан олдин руку қилади ва сизлардан олдин кўтарилади». Аллоҳнинг Набийси ﷺ дедилар: «Мана бу, ана унга қарши бўлади. У ‹Самиаллоҳу лиман ҳамидаҳ› деса, сизлар ‹Аллоҳумма Раббана wа лака-л-ҳамд› денглар, Аллоҳ сизларни эшитади. Зеро, Аллоҳ Ўз Набийси ﷺ нинг тили орқали ‹Самиаллоҳу лиман ҳамидаҳ› деган. У такбир айтиб сажда қилса, сизлар ҳам такбир айтиб сажда қилинглар, чунки имом сизлардан олдин сажда қилади ва сизлардан олдин кўтарилади». Аллоҳнинг Набийси ﷺ дедилар: «Мана бу, ана унга қарши бўлади. Қаъда пайтида бўлсангиз, бирингизнинг биринчи сўзи: ‹Ат-таҳийётут-тоййиботус-солаwоту лиллаҳ, саломун алайка айюҳан-набийю wа раҳматуллоҳи wа барокатуҳ, саломун алайна wа ало ибодиллоҳис-солиҳийн, ашҳаду ан ла илаҳа иллаллоҳ, wа ашҳаду анна Муҳаммадан абдуҳу wа расулуҳ› бўлсин — етти сўз, бу намознинг таҳийятидир».