أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا جَرِيرٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ فَقَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ لَيْلَةٍ فَوَجَدْتُهُ وَهُوَ سَاجِدٌ وَصُدُورُ قَدَمَيْهِ نَحْوَ الْقِبْلَةِ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ " أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ وَأَعُوذُ بِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْكَ لاَ أُحْصِي ثَنَاءً عَلَيْكَ أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ " .
Oisha (roziyallohu anho) aytadilar: «Bir kechasi Rasululloh ﷺni topolmay qoldim, soʻng ularni sajda holatida, oyoqlari uchi qiblaga qaragan holda topdim. Shunda ularning: ‹Gʻazabingdan roziliging bilan panoh soʻrayman, jazoingdan afvu marhamating bilan panoh soʻrayman, Sendan Senga panoh soʻrayman. Men Senga soʻzlagan hamdu sanolarni sanab tugatolmayman. Sen Oʻzingni maqtaganingdek maqtovlisan›, deb aytayotganlarini eshitdim».Оиша (розияллоҳу анҳо) айтадилар: «Бир кечаси Расулуллоҳ ﷺни тополмай қолдим, сўнг уларни сажда ҳолатида, оёқлари учи қиблага қараган ҳолда топдим. Шунда уларнинг: ‹Ғазабингдан розилигинг билан паноҳ сўрайман, жазоингдан афву марҳаматинг билан паноҳ сўрайман, Сендан Сенга паноҳ сўрайман. Мен Сенга сўзлаган ҳамду саноларни санаб тугатолмайман. Сен Ўзингни мақтаганингдек мақтовлисан›, деб айтаётганларини эшитдим».