Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Biz har ikki rakʼatda tasbeh, takbir aytish va Robbimizga hamd aytishdan boshqa nima deyishimizni bilmas edik. Muhammad ﷺ esa yaxshilikning boshi va oxirini oʻrgatilgan zot edilar. U zot: ‹Har ikki rakʼatda oʻtirsangiz: At-tahiyyaatu lillaahi was-salawaatu wat-tayyibaat, as-salaamu alayka ayyuhan-Nabiyyu wa rahmatullohi wa barakaatuh, as-salaamu alaynaa wa alaa ibaadillaahis-soolihiyn, ashhadu an laa ilaaha illalloh wa ashhadu anna Muhammadan abduhu wa rasuuluh, deyinglar, soʻng biringiz duolardan oʻziga maʼqul boʻlganini tanlab, aziz va ulugʻ Allohga duo qilsin› dedilar», dedi.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Биз ҳар икки ракъатда тасбеҳ, такбир айтиш ва Роббимизга ҳамд айтишдан бошқа нима дейишимизни билмас эдик. Муҳаммад ﷺ эса яхшиликнинг боши ва охирини ўргатилган зот эдилар. У зот: ‹Ҳар икки ракъатда ўтирсангиз: Ат-таҳийяату лиллааҳи wас-салаwаату wат-таййибаат, ас-салааму алайка айюҳан-Набийю wа раҳматуллоҳи wа баракаатуҳ, ас-салааму алайнаа wа алаа ибаадиллааҳис-соолиҳийн, ашҳаду ан лаа илааҳа иллаллоҳ wа ашҳаду анна Муҳаммадан абдуҳу wа расуулуҳ, дейинглар, сўнг бирингиз дуолардан ўзига маъқул бўлганини танлаб, азиз ва улуғ Аллоҳга дуо қилсин› дедилар», деди.