أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ آدَمَ، قَالَ حَدَّثَنَا مُفَضَّلُ بْنُ مُهَلْهَلٍ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سُوَيْدٍ، قَالَ صَلَّى عَلْقَمَةُ خَمْسًا فَقِيلَ لَهُ فَقَالَ مَا فَعَلْتُ . قُلْتُ بِرَأْسِي بَلَى . قَالَ وَأَنْتَ يَا أَعْوَرُ فَقُلْتُ نَعَمْ . فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ حَدَّثَنَا عَنْ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ صَلَّى خَمْسًا فَوَشْوَشَ الْقَوْمُ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ فَقَالُوا لَهُ أَزِيدَ فِي الصَّلاَةِ قَالَ " لاَ " . فَأَخْبَرُوهُ فَثَنَى رِجْلَهُ فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ قَالَ " إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ أَنْسَى كَمَا تَنْسَوْنَ " .
Ibrohim ibn Suvayd (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Alqama besh rakaat namoz oʻqidi va bu unga aytildi. U: «Rostdan shunday qildimmi?» dedi. Men boshim bilan «ha» ishorasini qildim. U: «Ey koʻzi ojiz, sen ham shundaymi?» dedi. Men: «Ha», dedim. Shunda u ikki marta sajda qildi. Soʻng bizga Abdulloh (ibn Masʼud)dan rivoyat qilib berdiki, Nabiy ﷺ besh rakaat oʻqiganlar, shunda odamlar bir-birlariga shivirlashib: «Namozga bir narsa qoʻshildimi?» deyishdi. U zot: «Yoʻq», dedilar. Ular buni aytishgach, u zot oyoqlarini bukib, ikki marta sajda qildilar, soʻng: «Men ham insonman, sizlar unutganingizdek men ham unutaman», dedilar.Иброҳим ибн Сувайд (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Алқама беш ракаат намоз ўқиди ва бу унга айтилди. У: «Ростдан шундай қилдимми?» деди. Мен бошим билан «ҳа» ишорасини қилдим. У: «Эй кўзи ожиз, сен ҳам шундайми?» деди. Мен: «Ҳа», дедим. Шунда у икки марта сажда қилди. Сўнг бизга Абдуллоҳ (ибн Масъуд)дан ривоят қилиб бердики, Набий ﷺ беш ракаат ўқиганлар, шунда одамлар бир-бирларига шивирлашиб: «Намозга бир нарса қўшилдими?» дейишди. У зот: «Йўқ», дедилар. Улар буни айтишгач, у зот оёқларини букиб, икки марта сажда қилдилар, сўнг: «Мен ҳам инсонман, сизлар унутганингиздек мен ҳам унутаман», дедилар.