Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ xutbalarida Allohga munosib hamd va sano aytar, soʻng: «Allohga hidoyat qilgan kishini adashtiruvchi yoʻq, U adashtirgan kishini hidoyat qiluvchi yoʻq. Albatta, soʻzning eng rosti Allohning kitobidir, hidoyatning eng yaxshisi Muhammadning hidoyatidir. Ishlarning eng yomoni bidʼat kiritilganlaridir. Har bir yangi kiritilgan narsa bidʼatdir, har bir bidʼat zalolatdir, har bir zalolat oʻtdadir», derdilar. Soʻng: «Men va Qiyomat mana bu ikkovi kabi yuborildim», derdilar. U zot Qiyomatni eslaganlarida yuzlari qizarar, ovozlari koʻtarilar va gʻazablari kuchayar, xuddi bir qoʻshinni ogohlantirayotgan kishiday: «U tongda yoki oqshomda ustingizga bostirib keladi», derdilar. Soʻng: «Kim mol qoldirsa, u ahliga; kim qarz yoki ojiz oila qoldirsa, u menga va mening zimmamga. Men moʻminlarga oʻzlaridan koʻra yaqinroqman», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ хутбаларида Аллоҳга муносиб ҳамд ва сано айтар, сўнг: «Аллоҳга ҳидоят қилган кишини адаштирувчи йўқ, У адаштирган кишини ҳидоят қилувчи йўқ. Албатта, сўзнинг энг рости Аллоҳнинг китобидир, ҳидоятнинг энг яхшиси Муҳаммаднинг ҳидоятидир. Ишларнинг энг ёмони бидъат киритилганларидир. Ҳар бир янги киритилган нарса бидъатдир, ҳар бир бидъат залолатдир, ҳар бир залолат ўтдадир», дердилар. Сўнг: «Мен ва Қиёмат мана бу иккови каби юборилдим», дердилар. У зот Қиёматни эслаганларида юзлари қизарар, овозлари кўтарилар ва ғазаблари кучаяр, худди бир қўшинни огоҳлантираётган кишидай: «У тонгда ёки оқшомда устингизга бостириб келади», дердилар. Сўнг: «Ким мол қолдирса, у аҳлига; ким қарз ёки ожиз оила қолдирса, у менга ва менинг зиммамга. Мен мўминларга ўзларидан кўра яқинроқман», дедилар.