أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ، عَنْ زَائِدَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ، عَنْ عَبْدَةَ بْنِ أَبِي لُبَابَةَ، عَنْ سُوَيْدِ بْنِ غَفَلَةَ، عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ، يَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ أَتَى فِرَاشَهُ وَهُوَ يَنْوِي أَنْ يَقُومَ يُصَلِّي مِنَ اللَّيْلِ فَغَلَبَتْهُ عَيْنَاهُ حَتَّى أَصْبَحَ كُتِبَ لَهُ مَا نَوَى وَكَانَ نَوْمُهُ صَدَقَةً عَلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ " . خَالَفَهُ سُفْيَانُ .
Abu Dardo (roziyallohu anhu)dan Nabiy ﷺga yetkazilgan holda rivoyat qilinadi: «Kim toʻshagiga kechasi turib namoz oʻqishni niyat qilgan holda kelsa-yu, koʻzlari unga gʻolib kelib tong ottirsa, unga niyat qilgani yozib qoʻyiladi va uyqusi Robbi azza va jalla tomonidan unga sadaqa boʻladi», dedilar. Sufyon unga (bu rivoyatda) muxolafat qildi.Абу Дардо (розияллоҳу анҳу)дан Набий ﷺга етказилган ҳолда ривоят қилинади: «Ким тўшагига кечаси туриб намоз ўқишни ният қилган ҳолда келса-ю, кўзлари унга ғолиб келиб тонг оттирса, унга ният қилгани ёзиб қўйилади ва уйқуси Робби азза ва жалла томонидан унга садақа бўлади», дедилар. Суфён унга (бу ривоятда) мухолафат қилди.