أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ صَلَّيْتُ خَلْفَ ابْنِ عَبَّاسٍ عَلَى جَنَازَةٍ فَسَمِعْتُهُ يَقْرَأُ، بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ فَلَمَّا انْصَرَفَ أَخَذْتُ بِيَدِهِ فَسَأَلْتُهُ فَقُلْتُ تَقْرَأُ قَالَ نَعَمْ إِنَّهُ حَقٌّ وَسُنَّةٌ .
Talha ibn Abdulloh (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Men Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)ning orqasida bir janozaga namoz oʻqidim va uning Fotihatul-kitobni oʻqiganini eshitdim. U boʻshagach, men uning qoʻlidan tutib, undan soʻradim va: «Oʻqidingizmi?» dedim. U: «Ha, bu haq va sunnatdir», dedi.Талҳа ибн Абдуллоҳ (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Мен Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)нинг орқасида бир жанозага намоз ўқидим ва унинг Фотиҳатул-китобни ўқиганини эшитдим. У бўшагач, мен унинг қўлидан тутиб, ундан сўрадим ва: «Ўқидингизми?» дедим. У: «Ҳа, бу ҳақ ва суннатдир», деди.