أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، عَنِ الْحُسَيْنِ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُنَا بِالصَّدَقَةِ فَمَا يَجِدُ أَحَدُنَا شَيْئًا يَتَصَدَّقُ بِهِ حَتَّى يَنْطَلِقَ إِلَى السُّوقِ فَيَحْمِلَ عَلَى ظَهْرِهِ فَيَجِيءَ بِالْمُدِّ فَيُعْطِيَهُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنِّي لأَعْرِفُ الْيَوْمَ رَجُلاً لَهُ مِائَةُ أَلْفٍ مَا كَانَ لَهُ يَوْمَئِذٍ دِرْهَمٌ .
Abu Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizni sadaqaga buyurar edilar. Baʼzan birortamiz sadaqa qiladigan biror narsa topolmas, hatto bozorga borib, orqasida yuk koʻtarib, bir mud (arzon narsa) topib kelib, uni Rasululloh ﷺga berar edi. Men bugun bir kishini bilamanki, uning yuz mingi bor, ammo oʻsha kunlarda uning bir dirhami ham yoʻq edi, dedi.Абу Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизни садақага буюрар эдилар. Баъзан бирортамиз садақа қиладиган бирор нарса тополмас, ҳатто бозорга бориб, орқасида юк кўтариб, бир муд (арзон нарса) топиб келиб, уни Расулуллоҳ ﷺга берар эди. Мен бугун бир кишини биламанки, унинг юз минги бор, аммо ўша кунларда унинг бир дирҳами ҳам йўқ эди, деди.