أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي عَمَّارٍ، قَالَ سَأَلْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ الضَّبُعِ، فَأَمَرَنِي بِأَكْلِهَا . قُلْتُ أَصَيْدٌ هِيَ قَالَ نَعَمْ . قُلْتُ أَسَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ نَعَمْ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Undan sirtlon haqida soʻralganda, uni yeyishga buyurdi. «U ovmi?» deyilganda, «Ha», dedi. «Buni Rasululloh ﷺdan eshitganmisan?» deyilganda, «Ha», dedi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Ундан сиртлон ҳақида сўралганда, уни ейишга буюрди. «У овми?» дейилганда, «Ҳа», деди. «Буни Расулуллоҳ ﷺдан эшитганмисан?» дейилганда, «Ҳа», деди.