أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ أَخْبَرَنِي أَشْهَبُ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكٌ، أَنَّ ابْنَ شِهَابٍ، حَدَّثَهُ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَتَبَ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مَرْوَانَ إِلَى الْحَجَّاجِ بْنِ يُوسُفَ يَأْمُرُهُ أَنْ لاَ، يُخَالِفَ ابْنَ عُمَرَ فِي أَمْرِ الْحَجِّ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ عَرَفَةَ جَاءَهُ ابْنُ عُمَرَ حِينَ زَالَتِ الشَّمْسُ وَأَنَا مَعَهُ فَصَاحَ عِنْدَ سُرَادِقِهِ أَيْنَ هَذَا فَخَرَجَ إِلَيْهِ الْحَجَّاجُ وَعَلَيْهِ مِلْحَفَةٌ مُعَصْفَرَةٌ فَقَالَ لَهُ مَا لَكَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ الرَّوَاحَ إِنْ كُنْتَ تُرِيدُ السُّنَّةَ . فَقَالَ لَهُ هَذِهِ السَّاعَةَ فَقَالَ لَهُ نَعَمْ . فَقَالَ أُفِيضُ عَلَىَّ مَاءً ثُمَّ أَخْرُجُ إِلَيْكَ . فَانْتَظَرَهُ حَتَّى خَرَجَ فَسَارَ بَيْنِي وَبَيْنَ أَبِي فَقُلْتُ إِنْ كُنْتَ تُرِيدُ أَنْ تُصِيبَ السُّنَّةَ فَاقْصُرِ الْخُطْبَةَ وَعَجِّلِ الْوُقُوفَ . فَجَعَلَ يَنْظُرُ إِلَى ابْنِ عُمَرَ كَيْمَا يَسْمَعَ ذَلِكَ مِنْهُ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ ابْنُ عُمَرَ قَالَ صَدَقَ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Solim ibn Abdulloh aytadi: Abdulmalik ibn Marvon Hajjoj ibn Yusufga hajga oid ishlarda Ibn Umarga xilof qilmaslikni buyurib xat yozdi. Arafa kuni boʻlganida, quyosh ogʻgan paytda Ibn Umar uning oldiga keldi, men ham u bilan birga edim. U Hajjojning chodiri yonida: «Bu kishi qani?» deb ovoz berdi. Hajjoj ustiga safluri boʻyalgan choyshab yopib olgan holda uning oldiga chiqdi va: «Senga nima boʻldi, ey Abu Abdurrahmon?» dedi. U: «Agar sunnatni istasang, joʻnash payti keldi», dedi. Hajjoj: «Shu paytdami?» dedi. U: «Ha», dedi. Hajjoj: «Ustimga suv quyib olay, soʻng oldingga chiqaman», dedi. U kutib turdi, toki Hajjoj chiqdi va men bilan otamning oʻrtasidan yurdi. Men: «Agar sunnatga muvofiq qilishni istasang, xutbani qisqartir va vuqufni tezlashtir», dedim. U buni Ibn Umardan eshitmoqchi boʻlib unga qaray boshladi. Ibn Umar buni koʻrganida: «Rost aytdi», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Солим ибн Абдуллоҳ айтади: Абдулмалик ибн Марвон Ҳажжож ибн Юсуфга ҳажга оид ишларда Ибн Умарга хилоф қилмасликни буюриб хат ёзди. Арафа куни бўлганида, қуёш оғган пайтда Ибн Умар унинг олдига келди, мен ҳам у билан бирга эдим. У Ҳажжожнинг чодири ёнида: «Бу киши қани?» деб овоз берди. Ҳажжож устига сафлури бўялган чойшаб ёпиб олган ҳолда унинг олдига чиқди ва: «Сенга нима бўлди, эй Абу Абдурраҳмон?» деди. У: «Агар суннатни истасанг, жўнаш пайти келди», деди. Ҳажжож: «Шу пайтдами?» деди. У: «Ҳа», деди. Ҳажжож: «Устимга сув қуйиб олай, сўнг олдингга чиқаман», деди. У кутиб турди, токи Ҳажжож чиқди ва мен билан отамнинг ўртасидан юрди. Мен: «Агар суннатга мувофиқ қилишни истасанг, хутбани қисқартир ва вуқуфни тезлаштир», дедим. У буни Ибн Умардан эшитмоқчи бўлиб унга қарай бошлади. Ибн Умар буни кўрганида: «Рост айтди», деди.