أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حِبَّانُ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ الْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ أَفَاضَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ عَرَفَاتٍ وَرِدْفُهُ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ فَجَالَتْ بِهِ النَّاقَةُ وَهُوَ رَافِعٌ يَدَيْهِ لاَ تُجَاوِزَانِ رَأْسَهُ فَمَا زَالَ يَسِيرُ عَلَى هِينَتِهِ حَتَّى انْتَهَى إِلَى جَمْعٍ .
Fazl ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ Arafotdan qaytdilar, Usoma ibn Zayd u zotning orqalarida mingashib borardi. Shunda tuya u zotni chayqatib yubordi, u zot esa ikki qoʻllarini koʻtargan, ammo ularni boshlaridan oshirmagan holda edilar. Bas, u zot Jamʼga (Muzdalifaga) yetguncha sekin yurishda davom etdilar».Фазл ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ Арафотдан қайтдилар, Усома ибн Зайд у зотнинг орқаларида мингашиб борарди. Шунда туя у зотни чайқатиб юборди, у зот эса икки қўлларини кўтарган, аммо уларни бошларидан оширмаган ҳолда эдилар. Бас, у зот Жамъга (Муздалифага) етгунча секин юришда давом этдилар».