أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، قَالَ سَمِعْتُ خَالِدًا، - يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ الشَّامِيَّ - يُحَدِّثُ عَنْ شُرَحْبِيلَ بْنِ السِّمْطِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبَسَةَ، قَالَ قُلْتُ يَا عَمْرُو بْنَ عَبَسَةَ حَدِّثْنَا حَدِيثًا، سَمِعْتَهُ مِنْ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيْسَ فِيهِ نِسْيَانٌ وَلاَ تَنَقُّصٌ . قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ رَمَى بِسَهْمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَبَلَغَ الْعَدُوَّ أَخْطَأَ أَوْ أَصَابَ كَانَ لَهُ كَعِدْلِ رَقَبَةٍ وَمَنْ أَعْتَقَ رَقَبَةً مُسْلِمَةً كَانَ فِدَاءُ كُلِّ عُضْوٍ مِنْهُ عُضْوًا مِنْهُ مِنْ نَارِ جَهَنَّمَ وَمَنْ شَابَ شَيْبَةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَانَتْ لَهُ نُورًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
Amr ibn Abasa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday deganlarini eshitdim: «Kim Alloh yoʻlida bir oʻq otib, dushmanga yetkazsa, xato qilsa ham, tegizsa ham, bu unga bir qulni ozod qilishga teng boʻladi. Kim musulmon bir qulni ozod qilsa, uning har bir aʼzosi undan bir aʼzoni jahannam olovidan qutqaruvchi fidya boʻladi. Kim Alloh yoʻlida bir tuk oqartirsa, bu unga qiyomat kunida nur boʻladi», dedilar.Амр ибн Абаса (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай деганларини эшитдим: «Ким Аллоҳ йўлида бир ўқ отиб, душманга етказса, хато қилса ҳам, тегизса ҳам, бу унга бир қулни озод қилишга тенг бўлади. Ким мусулмон бир қулни озод қилса, унинг ҳар бир аъзоси ундан бир аъзони жаҳаннам оловидан қутқарувчи фидя бўлади. Ким Аллоҳ йўлида бир тук оқартирса, бу унга қиёмат кунида нур бўлади», дедилар.