أَخْبَرَنَا عِمْرَانُ بْنُ مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ جَرِيرٍ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَفْتِلُ نَاصِيَةَ فَرَسٍ بَيْنَ أُصْبُعَيْهِ وَيَقُولُ " الْخَيْلُ مَعْقُودٌ فِي نَوَاصِيهَا الْخَيْرُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ الأَجْرُ وَالْغَنِيمَةُ " .
Jarir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺni ikki barmoqlari orasida otning peshona junini oʻrar ekanlar, shunday deyayotgan holda koʻrdim: ‹Otlarning peshonasiga qiyomat kunigacha yaxshilik — ajr va gʻanimat bogʻlab qoʻyilgandir›»,dedi.Жарир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен Расулуллоҳ ﷺни икки бармоқлари орасида отнинг пешона жунини ўрар эканлар, шундай деяётган ҳолда кўрдим: ‹Отларнинг пешонасига қиёмат кунигача яхшилик — ажр ва ғанимат боғлаб қўйилгандир›»,деди.