أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، أَنَّ امْرَأَةً، كَانَتْ تُهَرَاقُ الدَّمَ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اسْتَفْتَتْ لَهَا أُمُّ سَلَمَةَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " لِتَنْظُرْ عَدَدَ اللَّيَالِي وَالأَيَّامِ الَّتِي كَانَتْ تَحِيضُ مِنَ الشَّهْرِ قَبْلَ أَنْ يُصِيبَهَا الَّذِي أَصَابَهَا فَلْتَتْرُكِ الصَّلاَةَ قَدْرَ ذَلِكَ مِنَ الشَّهْرِ فَإِذَا خَلَّفَتْ ذَلِكَ فَلْتَغْتَسِلْ ثُمَّ لْتَسْتَثْفِرْ بِالثَّوْبِ ثُمَّ لْتُصَلِّي " .
Umm Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ zamonlarida bir ayol qon oqishidan aziyat chekar edi. Umm Salama uning haqida Rasululloh ﷺdan soʻradi. U zot: «U shu holat yuz berishidan avval har oyda hayz koʻradigan tunlar va kunlar sonini hisoblab, oʻsha muddat qadar namozni tark etsin. Oʻsha muddat oʻtgach, gʻusl qilib, soʻng oʻziga mato bilan xirqa bogʻlasin, keyin namoz oʻqisin», dedilar.Умм Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ замонларида бир аёл қон оқишидан азият чекар эди. Умм Салама унинг ҳақида Расулуллоҳ ﷺдан сўради. У зот: «У шу ҳолат юз беришидан аввал ҳар ойда ҳайз кўрадиган тунлар ва кунлар сонини ҳисоблаб, ўша муддат қадар намозни тарк этсин. Ўша муддат ўтгач, ғусл қилиб, сўнг ўзига мато билан хирқа боғласин, кейин намоз ўқисин», дедилар.