أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَمُحَمَّدِ بْنِ النُّعْمَانِ، يُحَدِّثَانِهِ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، أَنَّ أَبَاهُ، أَتَى بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنِّي نَحَلْتُ ابْنِي غُلاَمًا كَانَ لِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ " أَكُلَّ وَلَدِكَ نَحَلْتَهُ " . قَالَ لاَ . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَارْجِعْهُ " .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, otasi uni Rasululloh ﷺ huzuriga olib kelib: «Men oʻgʻlimga oʻzimga tegishli bir gʻulomni tuhfa qildim», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Barcha farzandlaringga tuhfa berdingmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. Rasululloh ﷺ: «Unday boʻlsa, uni qaytarib ol», dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, отаси уни Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига олиб келиб: «Мен ўғлимга ўзимга тегишли бир ғуломни туҳфа қилдим», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Барча фарзандларингга туҳфа бердингми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Ундай бўлса, уни қайтариб ол», дедилар.