Qays ibn Abu Gʻaraza (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Madinada yuklarni sotib olar va sotardik, oʻzimizni samasira (dallollar) deb atardik, odamlar ham bizni shunday atardilar. Bir kuni Rasululloh ﷺ oldimizga chiqdilar va bizga, oʻzimiz oʻzimizni atagan hamda odamlar bizni atagan nomdan yaxshiroq bir nom qoʻydilar. Soʻng: «Ey tujjorlar (savdogarlar) jamoasi! Savdoyingizda qasam ichish va yolgʻon soʻzlash boʻlib turadi, shuning uchun uni sadaqa bilan aralashtiringlar», dedilar.Қайс ибн Абу Ғараза (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Мадинада юкларни сотиб олар ва сотардик, ўзимизни самасира (даллоллар) деб атардик, одамлар ҳам бизни шундай атардилар. Бир куни Расулуллоҳ ﷺ олдимизга чиқдилар ва бизга, ўзимиз ўзимизни атаган ҳамда одамлар бизни атаган номдан яхшироқ бир ном қўйдилар. Сўнг: «Эй тужжорлар (савдогарлар) жамоаси! Савдойингизда қасам ичиш ва ёлғон сўзлаш бўлиб туради, шунинг учун уни садақа билан аралаштиринглар», дедилар.