أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شَبَابَةُ بْنُ سَوَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنِي وَرْقَاءُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يَجِيءُ الْمَقْتُولُ بِالْقَاتِلِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ نَاصِيَتُهُ وَرَأْسُهُ فِي يَدِهِ وَأَوْدَاجُهُ تَشْخُبُ دَمًا يَقُولُ يَا رَبِّ قَتَلَنِي حَتَّى يُدْنِيَهُ مِنَ الْعَرْشِ " . قَالَ فَذَكَرُوا لاِبْنِ عَبَّاسٍ التَّوْبَةَ فَتَلاَ هَذِهِ الآيَةَ { وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا } قَالَ مَا نُسِخَتْ مُنْذُ نَزَلَتْ وَأَنَّى لَهُ التَّوْبَةُ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Qiyomat kuni oʻldirilgan kishi qotilni yetaklab keladi, uning peshona sochi va boshi qoʻlida, tomirlaridan qon otilib turadi, u: ‹Ey Robbim, bu meni oʻldirdi›, deydi va Arshga yaqinlashtiriladi», dedilar. Ibn Abbosning oldida tavbani eslashganda, u mana bu oyatni tilovat qildi: {Kim bir muminni qasddan oʻldirsa, uning jazosi jahannamdir}. Soʻng: «Bu oyat nozil boʻlganidan beri bekor qilinmagan, unga qayerdan tavba boʻlsin?!» dedi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Қиёмат куни ўлдирилган киши қотилни етаклаб келади, унинг пешона сочи ва боши қўлида, томирларидан қон отилиб туради, у: ‹Эй Роббим, бу мени ўлдирди›, дейди ва Аршга яқинлаштирилади», дедилар. Ибн Аббоснинг олдида тавбани эслашганда, у мана бу оятни тиловат қилди: {Ким бир муминни қасддан ўлдирса, унинг жазоси жаҳаннамдир}. Сўнг: «Бу оят нозил бўлганидан бери бекор қилинмаган, унга қаердан тавба бўлсин?!» деди.