Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Ukl qabilasidan bir guruh Nabiy ﷺning huzurlariga keldilar, ammo Madinaning havosi ularga yoqmadi. Nabiy ﷺ ularga sadaqa tuyalari qoshiga borib, ularning siydigi va sutidan ichishni buyurdilar. Ular shunday qildilar. Soʻng ularning choʻponini oʻldirib, tuyalarni haydab ketdilar. Nabiy ﷺ ularni izlab odam yubordilar. Ularni ushlab keltirishdi. U zot ularning qoʻllari va oyoqlarini kesdilar, koʻzlariga mix qizdirib bosdilar, jarohatlarini kuydirib bogʻlamadilar va oʻlgunlaricha tashlab qoʻydilar. Shunda Alloh azza va jalla: {Alloh va Uning Rasuli bilan urush qilganlarning jazosi...} oyatini nozil qildi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Укл қабиласидан бир гуруҳ Набий ﷺнинг ҳузурларига келдилар, аммо Мадинанинг ҳавоси уларга ёқмади. Набий ﷺ уларга садақа туялари қошига бориб, уларнинг сийдиги ва сутидан ичишни буюрдилар. Улар шундай қилдилар. Сўнг уларнинг чўпонини ўлдириб, туяларни ҳайдаб кетдилар. Набий ﷺ уларни излаб одам юбордилар. Уларни ушлаб келтиришди. У зот уларнинг қўллари ва оёқларини кесдилар, кўзларига мих қиздириб босдилар, жароҳатларини куйдириб боғламадилар ва ўлгунларича ташлаб қўйдилар. Шунда Аллоҳ азза ва жалла: {Аллоҳ ва Унинг Расули билан уруш қилганларнинг жазоси...} оятини нозил қилди.