أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا اغْتَسَلَ مِنَ الْجَنَابَةِ غَسَلَ يَدَيْهِ ثُمَّ تَوَضَّأَ وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ ثُمَّ اغْتَسَلَ ثُمَّ يُخَلِّلُ بِيَدِهِ شَعْرَهُ حَتَّى إِذَا ظَنَّ أَنَّهُ قَدْ أَرْوَى بَشَرَتَهُ أَفَاضَ عَلَيْهِ الْمَاءَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ غَسَلَ سَائِرَ جَسَدِهِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ janobatdan gʻusl qilganlarida, qoʻllarini yuvardilar, soʻng namozdagi taharatlaridek taharat qilardilar, soʻng gʻusl qilardilar, soʻng qoʻllari bilan sochlarini tarardilar, hatto badanlarini suv qondiqqan deb oʻylaganlarida, uch marta ustlariga suv quyardilar, soʻng qolgan badanlarini yuvardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ жанобатдан ғусл қилганларида, қўлларини ювардилар, сўнг намоздаги таҳаратларидек таҳарат қилардилар, сўнг ғусл қилардилар, сўнг қўллари билан сочларини тарардилар, ҳатто баданларини сув қондиққан деб ўйлаганларида, уч марта устларига сув қуярдилар, сўнг қолган баданларини ювардилар.