Adiyy ibn Hotim (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men: «Ey Allohning Rasuli, biz ovchi kishilarmiz. Birimiz ovga oʻq otadi, ov esa bir yoki ikki kecha undan gʻoyib boʻlib ketadi. Soʻng u izini quvib, uni oʻzining oʻqi sanchilgan holda oʻlik topadi», dedim. U zot: «Unda oʻqingni topsang, unda yirtqich hayvonning izini topmasang va oʻqing uni oʻldirganini bilsang, ye», dedilar.Адийй ибн Ҳотим (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, биз овчи кишилармиз. Биримиз овга ўқ отади, ов эса бир ёки икки кеча ундан ғойиб бўлиб кетади. Сўнг у изини қувиб, уни ўзининг ўқи санчилган ҳолда ўлик топади», дедим. У зот: «Унда ўқингни топсанг, унда йиртқич ҳайвоннинг изини топмасанг ва ўқинг уни ўлдирганини билсанг, е», дедилар.