أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي أَيُّوبَ، وَذَكَرَ، آخَرِينَ عَنْ عَيَّاشِ بْنِ عَبَّاسٍ الْقِتْبَانِيِّ، عَنْ عِيسَى بْنِ هِلاَلٍ الصَّدَفِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ لِرَجُلٍ " أُمِرْتُ بِيَوْمِ الأَضْحَى عِيدًا جَعَلَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِهَذِهِ الأُمَّةِ " . فَقَالَ الرَّجُلُ أَرَأَيْتَ إِنْ لَمْ أَجِدْ إِلاَّ مَنِيحَةً أُنْثَى أَفَأُضَحِّي بِهَا قَالَ " لاَ وَلَكِنْ تَأْخُذُ مِنْ شَعْرِكَ وَتُقَلِّمُ أَظْفَارَكَ وَتَقُصُّ شَارِبَكَ وَتَحْلِقُ عَانَتَكَ فَذَلِكَ تَمَامُ أُضْحِيَتِكَ عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ " .
Abdulloh ibn Amr ibn al-Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir kishiga: «Menga Qurbon kunini bayram qilishga buyurildi, Alloh azza va jalla uni ushbu ummat uchun belgiladi», dedilar. Haligi kishi: «Aytingchi, agar men sutidan foydalanish uchun berilgan urgʻochi qoʻydan boshqasini topmasam, oʻshani qurbonlik qilaymi?», dedi. U zot: «Yoʻq, lekin sochingdan olasan, tirnoqlaringni qirqasan, moʻylabingni qisqartirasan va qov soqolingni oldirasan. Alloh azza va jalla huzurida sening qurbonliging shu bilan toʻliq boʻladi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Ос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир кишига: «Менга Қурбон кунини байрам қилишга буюрилди, Аллоҳ азза ва жалла уни ушбу уммат учун белгилади», дедилар. Ҳалиги киши: «Айтингчи, агар мен сутидан фойдаланиш учун берилган урғочи қўйдан бошқасини топмасам, ўшани қурбонлик қилайми?», деди. У зот: «Йўқ, лекин сочингдан оласан, тирноқларингни қирқасан, мўйлабингни қисқартирасан ва қов соқолингни олдирасан. Аллоҳ азза ва жалла ҳузурида сенинг қурбонлигинг шу билан тўлиқ бўлади», дедилар.