أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ غَزْوَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، عَنْ حُسَيْنٍ، - يَعْنِي ابْنَ وَاقِدٍ - عَنْ عِلْبَاءَ بْنِ أَحْمَرَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَحَضَرَ النَّحْرُ فَاشْتَرَكْنَا فِي الْبَعِيرِ عَنْ عَشْرَةٍ وَالْبَقَرَةِ عَنْ سَبْعَةٍ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Biz safarda Rasululloh ﷺ bilan birga edik. Qurbonlik kuni yetib keldi. Shunda biz tuyaga oʻn kishi, sigirga esa yetti kishi boʻlib sherik boʻldik.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Биз сафарда Расулуллоҳ ﷺ билан бирга эдик. Қурбонлик куни етиб келди. Шунда биз туяга ўн киши, сигирга эса етти киши бўлиб шерик бўлдик.