Sunan an-Nasoiy · HadisСунан ан-Насоий · Ҳадис4419Bob 32:Боб 32: Kishining qurbonligini boshqa birovning soʻyishiКишининг қурбонлигини бошқа бировнинг сўйишиباب ذَبْحِ الرَّجُلِ غَيْرَ أُضْحِيَتِهِ
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَحَرَ بَعْضَ بُدْنِهِ بِيَدِهِ وَنَحَرَ بَعْضَهَا غَيْرُهُ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ qurbonlik tuyalarining baʼzisini oʻz qoʻllari bilan, baʼzisini esa boshqa kishi soʻydi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ қурбонлик туяларининг баъзисини ўз қўллари билан, баъзисини эса бошқа киши сўйди.