أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالشُّفْعَةِ فِي كُلِّ شَرِكَةٍ لَمْ تُقْسَمْ رَبْعَةٍ وَحَائِطٍ لاَ يَحِلُّ لَهُ أَنْ يَبِيعَهُ حَتَّى يُؤْذِنَ شَرِيكَهُ فَإِنْ شَاءَ أَخَذَ وَإِنْ شَاءَ تَرَكَ وَإِنْ بَاعَ وَلَمْ يُؤْذِنْهُ فَهُوَ أَحَقُّ بِهِ .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ boʻlinmagan har bir sherikchilikda — uy boʻladimi yoki bogʻ boʻladimi — shufʼa (imtiyozli sotib olish) huquqi haqida hukm qildilar. Sherigiga bildirmaguncha uni sotishi joiz emas; xohlasa oladi, xohlasa tark qiladi. Agar unga bildirmasdan sotib yuborsa, u (sherigi) unga haqliroqdir.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бўлинмаган ҳар бир шерикчиликда — уй бўладими ёки боғ бўладими — шуфъа (имтиёзли сотиб олиш) ҳуқуқи ҳақида ҳукм қилдилар. Шеригига билдирмагунча уни сотиши жоиз эмас; хоҳласа олади, хоҳласа тарк қилади. Агар унга билдирмасдан сотиб юборса, у (шериги) унга ҳақлироқдир.