أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ أَبُو الْجَوْزَاءِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ أَخَّرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلاَةَ الْعِشَاءِ الآخِرَةِ حَتَّى مَضَى شَطْرُ اللَّيْلِ ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى بِنَا كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى بَيَاضِ خَاتَمِهِ فِي يَدِهِ مِنْ فِضَّةٍ .
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir kecha xufton namozini kechaning yarmi oʻtguncha kechiktirdilar, soʻng chiqib bizga imomlik qilib namoz oʻqidilar. Goʻyo men u zotning qoʻllaridagi kumush uzukning oqligini hozir ham koʻrib turgandekman.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир кеча хуфтон намозини кечанинг ярми ўтгунча кечиктирдилар, сўнг чиқиб бизга имомлик қилиб намоз ўқидилар. Гўё мен у зотнинг қўлларидаги кумуш узукнинг оқлигини ҳозир ҳам кўриб тургандекман.