أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ، عَنْ أُمَيَّةَ بْنِ خَالِدٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجِلاً مَرْبُوعًا عَرِيضَ مَا بَيْنَ الْمَنْكِبَيْنِ كَثَّ اللِّحْيَةِ تَعْلُوهُ حُمْرَةٌ جُمَّتُهُ إِلَى شَحْمَتَىْ أُذُنَيْهِ لَقَدْ رَأَيْتُهُ فِي حُلَّةٍ حَمْرَاءَ مَا رَأَيْتُ أَحْسَنَ مِنْهُ .
Baro (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻrta boʻyli, yelkalari keng, soqollari quyuq, chiroylarida qizillik boʻlgan zot edilar; sochlari quloqlari yumshoqigacha yetardi. Men ularni qizil hullada koʻrdim, undan koʻra chiroyliroq narsani koʻrmadim.Баро (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўрта бўйли, елкалари кенг, соқоллари қуюқ, чиройларида қизиллик бўлган зот эдилар; сочлари қулоқлари юмшоқигача етарди. Мен уларни қизил ҳуллада кўрдим, ундан кўра чиройлироқ нарсани кўрмадим.