أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا جَرِيرٌ، عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ، قَالَ كُنَّا مَعَ عُتْبَةَ بْنِ فَرْقَدٍ فَجَاءَ كِتَابُ عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَلْبَسُ الْحَرِيرَ إِلاَّ مَنْ لَيْسَ لَهُ مِنْهُ شَىْءٌ فِي الآخِرَةِ إِلاَّ هَكَذَا " . وَقَالَ أَبُو عُثْمَانَ بِأُصْبُعَيْهِ اللَّتَيْنِ تَلِيَانِ الإِبْهَامَ فَرَأَيْتُهُمَا أَزْرَارَ الطَّيَالِسَةِ حَتَّى رَأَيْتُ الطَّيَالِسَةَ .
Umar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Utba ibn Farqad bilan birga edik. Shunda Umarning maktubi keldi, unda Rasululloh ﷺ: «Ipakni faqat oxiratda undan hech nasibasi yoʻq kishi kiyadi, magar mana shunchagina boʻlsa (boshqa gap)», deganlari yozilgan edi. Abu Usmon bosh barmoqqa yaqin ikki barmogʻi bilan ishora qildi. Men uni taylasonlarning tugmalari deb bildim, hatto taylasonlarni koʻrdim.Умар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Утба ибн Фарқад билан бирга эдик. Шунда Умарнинг мактуби келди, унда Расулуллоҳ ﷺ: «Ипакни фақат охиратда ундан ҳеч насибаси йўқ киши кияди, магар мана шунчагина бўлса (бошқа гап)», деганлари ёзилган эди. Абу Усмон бош бармоққа яқин икки бармоғи билан ишора қилди. Мен уни тайласонларнинг тугмалари деб билдим, ҳатто тайласонларни кўрдим.