أَخْبَرَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا هَارُونُ، - هُوَ ابْنُ إِسْمَاعِيلَ الْخَزَّازُ - قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ حُرَيْثِ بْنِ قَبِيصَةَ، قَالَ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ يَسِّرْ لِي جَلِيسًا صَالِحًا فَجَلَسْتُ إِلَى أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - قَالَ فَقُلْتُ إِنِّي دَعَوْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ يُيَسِّرَ لِي جَلِيسًا صَالِحًا فَحَدِّثْنِي بِحَدِيثٍ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يَنْفَعَنِي بِهِ . قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ أَوَّلَ مَا يُحَاسَبُ بِهِ الْعَبْدُ بِصَلاَتِهِ فَإِنْ صَلَحَتْ فَقَدْ أَفْلَحَ وَأَنْجَحَ وَإِنْ فَسَدَتْ فَقَدْ خَابَ وَخَسِرَ " . قَالَ هَمَّامٌ لاَ أَدْرِي هَذَا مِنْ كَلاَمِ قَتَادَةَ أَوْ مِنَ الرِّوَايَةِ " فَإِنِ انْتَقَصَ مِنْ فَرِيضَتِهِ شَىْءٌ قَالَ انْظُرُوا هَلْ لِعَبْدِي مِنْ تَطَوُّعٍ فَيُكَمَّلُ بِهِ مَا نَقَصَ مِنَ الْفَرِيضَةِ ثُمَّ يَكُونُ سَائِرُ عَمَلِهِ عَلَى نَحْوِ ذَلِكَ " . خَالَفَهُ أَبُو الْعَوَّامِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bandadan qiyomat kuni birinchi boʻlib namozi hisob-kitob qilinadi. Agar u durust boʻlsa, u kishi najot topib, muvaffaq boʻlibdi. Agar u buzuq boʻlsa, u kishi ziyon koʻrib, mahrum boʻlibdi. Agar farzidan bir narsa kamaygan boʻlsa, Alloh: ‹Bandamning nafl namozi bormi, qarab koʻringlar›, deydi, shunda farzdan kamaygan narsa u bilan toʻldiriladi. Soʻng qolgan amallari ham shunga oʻxshash boʻladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бандадан қиёмат куни биринчи бўлиб намози ҳисоб-китоб қилинади. Агар у дуруст бўлса, у киши нажот топиб, муваффақ бўлибди. Агар у бузуқ бўлса, у киши зиён кўриб, маҳрум бўлибди. Агар фарзидан бир нарса камайган бўлса, Аллоҳ: ‹Бандамнинг нафл намози борми, қараб кўринглар›, дейди, шунда фарздан камайган нарса у билан тўлдирилади. Сўнг қолган амаллари ҳам шунга ўхшаш бўлади», дедилар.