أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي حَفْصُ بْنُ مَيْسَرَةَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ مُعَاذِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خُبَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي طَرِيقِ مَكَّةَ فَأَصَبْتُ خَلْوَةً مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَدَنَوْتُ مِنْهُ فَقَالَ " قُلْ " . فَقُلْتُ مَا أَقُولُ قَالَ " قُلْ " . قُلْتُ مَا أَقُولُ قَالَ " { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ } " . حَتَّى خَتَمَهَا ثُمَّ قَالَ " { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ } " . حَتَّى خَتَمَهَا ثُمَّ قَالَ " مَا تَعَوَّذَ النَّاسُ بِأَفْضَلَ مِنْهُمَا " .
Abdulloh ibn Xubayb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Makka yoʻlida Rasululloh ﷺ bilan birga edim. Rasululloh ﷺ bilan yolgʻiz qolib, u zotga yaqinlashdim. U zot: «Ayt», dedilar. Men: «Nima deyman?» dedim. U zot: «Ayt», dedilar. Men: «Nima deyman?» dedim. U zot: «{Qul aʼuzu bi-Rabbil-falaq}», deb suraning oxirigacha oʻqidilar. Soʻng: «{Qul aʼuzu bi-Rabbin-nas}», deb uni ham oxirigacha oʻqib boʻlgach: «Odamlar bu ikkisidan afzalroq narsa bilan soʻrilashgan emaslar», dedilar.Абдуллоҳ ибн Хубайб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Макка йўлида Расулуллоҳ ﷺ билан бирга эдим. Расулуллоҳ ﷺ билан ёлғиз қолиб, у зотга яқинлашдим. У зот: «Айт», дедилар. Мен: «Нима дейман?» дедим. У зот: «Айт», дедилар. Мен: «Нима дейман?» дедим. У зот: «{Қул аъузу би-Раббил-фалақ}», деб суранинг охиригача ўқидилар. Сўнг: «{Қул аъузу би-Раббин-нас}», деб уни ҳам охиригача ўқиб бўлгач: «Одамлар бу иккисидан афзалроқ нарса билан сўрилашган эмаслар», дедилар.